Urugwaj 1930

Gospodarz: Urugwaj
Termin: 13 lipca- 30 lipca 1930
Liczba drużyn: 13
Liczba stadionów: 3

Medaliści:

1. Urugwaj
2. Argentyna
3. Jugosławia


Statystyki turnieju:

Liczba meczów: 18
Liczba bramek: 70 (3,89 na mecz)
Oglądalność: 434 500 (24 139 na mecz)


Król strzelców: Guillermo Stábile (Argentyna) - 8 bramek

I Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej rozegrano w dniach od 13 do 30 lipca 1930 roku w Urugwaju. FIFA wybrała ten kraj na gospodarza podczas konferencji w Barcelonie 18 maja 1929 roku, jako państwo obchodzące setną rocznicę uzyskania niepodległości. Dodatkowym argumentem przemawiającym za miejscem organizacji pierwszych mistrzostw świata było dwukrotne zdobycie złotych medali olimpijskich przez urugwajską reprezentację na igrzyskach w 1924 w Paryżu oraz w 1928 w Amsterdamie. Wszystkie mecze rozegrano w stolicy Urugwaju – Montevideo, z czego większość na stadionie Estadio Centenario, który zbudowano specjalnie na mistrzostwa.

Do turnieju przystąpiło 13 reprezentacji: siedem z Ameryki Południowej, cztery z Europy i dwie z Ameryki Północnej. Tak mała liczba drużyn europejskich spowodowana była dużymi kosztami długiej podróży. Zespoły podzielono na cztery grupy, których zwycięzcy przechodzili do fazy półfinałowej. Dwa pierwsze mecze w historii mistrzostw świata zostały rozegrane 13 lipca o godzinie 15:00 czasu miejscowego na Estadio Pocitos i Estadio Parque Central. W spotkaniach tych Francja pokonała Meksyk 4:1, a USA wygrała 3:0 z Belgią. Pierwszą bramkę w historii mistrzostw świata zdobył reprezentant Francji Lucien Laurent.

Do półfinałów awansowali zwycięzcy poszczególnych grup, czyli odpowiednio Argentyna, Jugosławia, Urugwaj i Stany Zjednoczone. W finale rozegranym 30 lipca gospodarze, Urugwajczycy będący głównymi faworytami turnieju, pokonali na oczach 93 tys. widzów Argentyńczyków 4:2 i stali się pierwszym zespołem, który zdobył tytuł piłkarskich mistrzów świata. 

Puchar Rimeta przyznawany za zwycięstwo w MŚ 1930

Puchar Rimeta przyznawany zwycięzcom MŚ 1930

Uczestnicy

Pierwsze mistrzostwa świata były zarazem jedynymi, których nie poprzedziły eliminacje. Każdy kraj należący do FIFA dostał zaproszenie do udziału w turnieju finałowym. Na ostateczny termin przyjmowania zgłoszeń wyznaczono 28 lutego 1930 roku. Argentyna, Boliwia,Brazylia, Chile, Meksyk, Paragwaj, Peru i USA przyjęły zaproszenia na czas, jednak nie zgłosił się żaden kraj położony po drugiej stronie Oceanu Atlantyckiego. Perspektywa długiej i kosztownej podróży oraz absencji najlepszych piłkarzy w ich klubach sprawiła, że bardzo mało drużyn z Europy zainteresowało się skorzystaniem z oferty. Na dwa miesiące przed rozpoczęciem turnieju żaden zespół z Europy nie był oficjalnie zgłoszony.

Po interwencji Jules'a Rimeta i obietnicy refundacji poniesionych kosztów, która padła ze strony urugwajskiego rządu, zdołano namówić cztery europejskie drużyny: Belgię, Francję, Jugosławię i Rumunię. 
 
Lista uczestników:
 
DrużynaStrefa kwalifikacyjna
Urugwaj CONMEBOL
Argentyna CONMEBOL
Chile CONMEBOL
Brazylia CONMEBOL
Boliwia CONMEBOL
Peru CONMEBOL
Paragwaj CONMEBOL
Meksyk CONCACAF
Stany Zjednoczone CONCACAF
Francja UEFA
Jugosławia UEFA
Rumunia UEFA
Belgia UEFA

Stadiony

Wszystkie spotkania rozegrano na trzech stadionach w Montevideo: Estadio Pocitos, Estadio Parque Central i Estadio Centenario. Mogący pomieścić 100 tys. widzów Estadio Centenario, zbudowany zarówno na turniej, jak i na obchody stulecia niepodległości Urugwaju został nazwany przez Rimeta "świątynią futbolu". Projektantem obiektu był Juan Scasso. Na stadionie odbyło się 10 spośród 18 spotkań mistrzostw, w tym obydwa półfinały i wielki finał. Jednakże zbyt napięty harmonogram budowy i opóźnienia spowodowane przez deszcze oznaczały brak gotowości Centenario na organizację otwarcia turnieju, a dopiero na jego piąty dzień. Pierwsze mecze rozgrywano na mniejszych, mieszczącym 20 tys. osób Parque Central i Pocitos.

Estadio Centenario w Monetevideo

Estadio Centenario w Monteivideo

Wyniki

Trzynaście drużyn zostało rozmieszczonych w czterech grupach. Urugwaj, Argentyna, Brazylia i USA zostały od razu rozstawione w turnieju i nie brały udziału w losowaniu grup, które odbyło się w Montevideo, w momencie gdy już wszystkie zespoły przybyły do Urugwaju. Do fazy półfinałowej turnieju przechodzili wyłącznie zwycięzcy grup. Dwa mecze otwarcia, które odbyły się równocześnie 13 lipca 1930 roku, były pierwszymi rozegranymi spotkaniami w historii mistrzostw świata; na Estadio Pocitos Francja wygrała z Meksykiem 4:1, podczas gdy na Estadio Parque Central drużyna Stanów Zjednoczonych pokonała Belgię 3:0. Francuz Lucien Laurent był zdobywcą pierwszej bramki w historii mistrzostw świata.

Grupa 1

Pierwsza grupa była jedyną, w której grały cztery zespoły: Argentyna, Chile, Francja i Meksyk. Dwa dni po zwycięstwie z Meksykiem, Francja grała z Argentyną, będącą faworytem grupy. Francuzom grę utrudniły kontuzje; bramkarz Thépot musiał opuścić boisko już po 20 minutach, a Laurent kulał przez większą część meczu po brutalnym zagraniu Luisa Montiego. Mimo to, udało im się zachować czyste konto przez prawie całe spotkanie, aż do 81. minuty, kiedy Monti zdobył bramkę z rzutu wolnego. Sędzia Almeida Rego podjął kontrowersyjną decyzję kończąc spotkanie w 84. minucie, w momencie kiedy Francuz Marcel Langiller miał okazję do zdobycia bramki; gra została jednak wznowiona po protestach francuskich graczy. Chociaż Francja grała dwukrotnie w ciągu 48 godzin, Chile nie przystąpiło jeszcze do pierwszego meczu. Dopiero następnego dnia Chilijczycy zmierzyli się z Meksykiem, wygrywając łatwo 3:0.

W meczu Argentyny z Meksykiem, podyktowane zostały pierwsze w historii mistrzostw świata rzuty karne. Sędziujący to spotkanie trener Boliwii, Ulises Saucedo dopatrzył się aż pięciu sytuacji kwalifikujących się pod ten stały fragment gry, z czego aż trzy nie były jednoznaczne. W swoim reprezentacyjnym debiucie Guillermo Stábile zdobył hat-tricka, a Argentyna wygrała 6:3, mimo nieobecności swojego kapitana Manuela Ferreiry, który pojechał do Buenos Aires, aby zdać egzamin z prawa. O awansie zdecydowało dopiero ostatnie starcie tej grupy, pomiędzy Argentyną i Chile, które wcześniej pokonało Francję i Meksyk. Mecz został niechlubnie zapamiętany dzięki bójce po faulu Montiego na Arturo Torresie. Argentyna wygrała ze swoimi sąsiadami 3:1 i awansowała do półfinału.

Argentyna 1930

Reprezentacja Argentyny z 1930 roku

13 lipca 1930 15:00

Francja

Laurent 19'
Langiller 40'
Maschinot 43'
Maschinot 87'

4:1 (3:0)

Meksyk

Carreño 70'

Estadio Pocitos, Montevideo

Widzów: 3000
Sędzia: Domingo Lombardi (Urugwaj)

15 lipca 1930 16:00

Argentyna

Monti 81'

1:0 (0:0) Francja

Estadio Parque Central, Montevideo

Widzów: 18 000
Sędzia: Almeida Rego (Brazylia)

16 lipca 1930 14:45

Chile

Subiabre 3'
Subiabre 52'
Vidal 65'

3:0 (1:0) Meksyk

Estadio Parque Central, Montevideo

Widzów: 7000
Sędzia: Henry Christophe (Belgia)

19 lipca 1930 12:50

Chile

Subiabre 65'

1:0 (0:0) Francja

Estadio Centenario, Montevideo

Widzów: 50 000
Sędzia: Aníbal Tejada (Urugwaj)

19 lipca 1930 15:00

Argentyna

Stábile 8'
Zumelzú 12' 
Stábile 45'
Varallo 53'
Zumelzú  55'
Stábile 80'

6:3 (3:1)

Meksyk

Rosas 42' (k)
Rosas 65'
Gayón 75'

Estadio Centenario, Montevideo

Widzów: 50 000
Sędzia: Ulises Saucedo (Boliwia)

22 lipca 1930 14:45

Argentyna

Stábile 12' 
Stábile 39'
Evaristo 81'

3:1 (2:1)

Chile

Subiabre 15'

Estadio Centenario, Montevideo

Widzów: 35 000
Sędzia: John Langenus (Belgia)

Tabela:

 ReprezentacjaPktMWRPBr+Br-+/-
1. Argentyna 6 3 3 0 0 10 4 6
2. Chile 4 3 2 0 1 5 3 2
3. Francja 2 3 1 0 2 4 3 1
4. Meksyk 0 3 0 0 3 4 13 -9

Grupa 2

W drugiej grupie grały reprezentacje Boliwii, Brazylii i Jugosławii. Brazylia, jako drużyna rozstawiona, była faworytem do awansu, jednak już w pierwszym starciu nieoczekiwanie uległa reprezentacji Jugosławii 1:2. Występująca w turnieju Boliwia nie wygrała dotychczas żadnego meczu na arenie międzynarodowej. W swoim debiucie na mistrzostwach Boliwijczycy złożyli hołd gospodarzom, ubierając koszulki z pojedynczymi literami, które tworzyły napis "Viva Uruguay", kiedy zawodnicy ustawili się w szeregu. Oba mecze Boliwii potoczyły się podobnie, rozpoczynając się dobrą grą Boliwijczyków, która stopniowo przekształcała się w wysoką porażkę. W spotkaniu z Jugosławią, przez godzinę zachowywali czyste konto, aby przegrać ostatecznie 4:0. Boliwii nie uznano kilku bramek. Przeciwko Brazylii, gdy obie drużyny były już pewne odpadnięcia z turnieju, do przerwy utrzymał się wynik 0:1, jednak w drugiej połowie Brazylijczycy zdobyli jeszcze trzy bramki, z czego dwie strzelił Preguinho. Jugosławia awansowała do półfinału.

Jugosławia 1930

Reprezentacja Jugosławii na MŚ 1930

14 lipca 1930 12:45

Jugosławia

Tirnanić 21'
Bek 30'

2:1 (2:0)

Brazylia

Preguinho 62'

Estadio Parque Central, Montevideo

Widzów: 20 000
Sędzia: Aníbal Tejada (Urugwaj)

17 lipca 1930 12:45

Jugosławia

Bek 60'
Marjanović 65'
Bek 67'
Vujadinović 85'

4:0 (0:0) Boliwia

Estadio Parque Central, Montevideo

Widzów: 20 000
Sędzia: Francisco Mateucci (Urugwaj)

 20 lipca 1930 13:00

Brazylia

Moderato 37' 
Preguinho 57'
Moderato 73'
Preguinho 83'

4:0 (1:0)  Boliwia

 Estadio Centenario, Montevideo

Widzów: 12 000
Sędzia: John Balway (Francja)

 Tabela:

 ReprezentacjaPktMWRPBr+Br-+/-
1. Jugosławia 4 2 2 0 0 6 1 5
2. Brazylia 2 2 1 0 1 5 2 3
3. Boliwia 0 2 0 0 2 0 8 -8

 

Grupa 3

W grupie trzeciej znajdowała się drużyna gospodarzy - Urugwaj oraz Peru i Rumunia. W inauguracyjnym spotkaniu tej grupy po raz pierwszy na mistrzostwach świata zawodnik otrzymał czerwoną kartkę. Był to Peruwiańczyk Plácido Galindo. Rumunia wykorzystała przewagę jednego zawodnika i zdołała wygrać 3:1, strzelając w końcówce dwie bramki. Mecz miał najmniejszą widownię w historii mistrzostw. Oficjalnie spotkanie obserwowało 2459 widzów, jednak ich rzeczywista liczba jest ogólnie przyjęta na około 300.

Ze względu na opóźnienia w budowie Estadio Centenario, reprezentacja Urugwaju przez pięć początkowych dni turnieju nie rozgrywała meczów. Pierwsze spotkanie, rozegrane na nowo oddanym obiekcie, zostało poprzedzone obchodami stulecia urugwajskiej niepodległości. Zespół Urugwaju spędził cztery tygodnie przed turniejem na obozie treningowym, na którym panowała ostra dyscyplina. Bramkarz Andrés Mazali został usunięty z drużyny za opuszczenie capstrzyku, w celu odwiedzenia żony. Gospodarze wygrali w wyrównanym pojedynku z reprezentacją Peru 1:0. Urugwajska prasa postrzegała ten wynik jako słaby, natomiast w Peru przyjęto go za sukces. W następnym meczu Urugwajczycy z łatwością pokonali Rumunię, zdobywając wszystkie cztery gole już w pierwszej połowie.

Urugwaj 1930

Reprezentacja Urugwaju na MŚ w 1930 roku

 

14 lipca 1930 14:50

Rumunia

Deşu  1'
Barbu  85'
Stanciu  89'

3:1 (1:0)

Peru

Souza  75'

Estadio Pocitos, Montevideo

Widzów: 300
Sędzia: Alberto Warnken (Chile)

18 lipca 1930 14:30

Urugwaj

Castro 65'

1:0 (0:0) Peru

Estadio Centenario, Montevideo

Widzów: 85 000
Sędzia: John Langenus (Belgia)

21 lipca 1930 14:50

Urugwaj

Dorado 7'
Scarone 26'
Anselmo 31'
Cea 35'

4:0 (4:0) Rumunia

Estadio Centenario, Montevideo

Widzów: 80 000
Sędzia: Almeida Rego (Brazylia)

Tabela:

 ReprezentacjaPktMWRPBr+Br-+/-
1. Urugwaj 4 2 2 0 0 5 0 5
2. Rumunia 2 2 1 0 1 3 5 -2
3. Peru 0 2 0 0 2 1 4 -3

Grupa 4

Czwartą grupę zdominował zespół Stanów Zjednoczonych. Drużyna USA, w której znalazło się wielu debiutantów, została nazwana przez Francuzów "kulomiotami. Amerykanie pokonali swoich pierwszych rywali, Belgów, 3:0. Łatwość, z jaką przyszło to zwycięstwo była nieoczekiwana; Urugwajska gazeta Imparcial napisała, że "duży wynik, który dał Amerykanom zwycięstwo, naprawdę zaskoczył ekspertów". W belgijskich sprawozdaniach ubolewano nad stanem boiska i decyzjami sędziowskimi, twierdząc, że druga bramka padła ze spalonego. W drugim meczu tej grupy, rozgrywanym przy wietrznej pogodzie, padł pierwszy w historii mistrzostw świata hat-trick, zdobyty przez Amerykanina Berta Patenaude przeciwko Paragwajowi. Do 10 listopada 2006 roku, FIFA przypisywała pierwszego hat-tricka Argentyńczykowi Guillermo Stábile, który strzelił trzy bramki w jednym meczu dwa dni po Patenaude; jednakże w 2006 roku FIFA zatwierdziła ostatecznie zdobyte przez Patenaude bramki jako pierwszy hat-trick w historii turnieju, uznając go za strzelca gola, przypisywanego wcześniej jego koledze z drużyny Tomowi Florie. Stany Zjednoczone zagwarantowały sobie występ w półfinale; rozegrano jeszcze jeden mecz, w którym Paragwaj pokonał Belgię 1:0.

 USA 1930

Reprezentacja USA na MŚ w 1930 roku

 

13 lipca 1930 15:00

Stany Zjednoczone

McGhee 41'
McGhee 45'
Patenaude 88'

3:0 (2:0) Belgia

Estadio Parque Central, Montevideo

Widzów: 15 000
Sędzia: José Macías (Argentyna)

17 lipca 1930 14:45

Stany Zjednoczone

Patenaude 10'
Patenaude 15'
Patenaude 50'

3:0 (2:0) Paragwaj

Estadio Parque Central, Montevideo

Widzów: 20 000
Sędzia: José Macías (Argentyna)

20 lipca 1930 15:00

Paragwaj

Vargas Peña 40'

1:0 (1:0) Belgia

Estadio Centenario, Montevideo

Widzów: 12 000
Sędzia: Ricardo Vallarino (Urugwaj)

Tabela:

 ReprezentacjaPktMWRPBr+Br-+/-
1. Stany Zjednoczone 4 2 2 0 0 6 0 6
2. Paragwaj 2 2 1 0 1 1 3 -2
3. Belgia 0 2 0 0 2 0 4 -4

Półfinały

Do półfinałów weszli zwycięzcy czterech grup: Argentyna, Jugosławia, Urugwaj i Stany Zjednoczone. Obydwa spotkania półfinałowe zakończyły się identycznym wynikiem. W pierwszym meczu półfinałowym, Argentyna prowadziła do przerwy 1:0 z drużyną USA po bramce Montiego. W drugiej połowie Amerykanie zostali zaskoczeni tempem argentyńskich ataków i ostatecznie przegrali wynikiem 6:1.

W drugim półfinale doszło do rewanżu za igrzyska olimpijskie 1924 w meczu pomiędzy Jugosławią i Urugwajem. Na samym początku drużyna z Europy niespodziewanie objęła prowadzenie po golu Sekulicia. Gospodarze zdążyli jeszcze w pierwszej połowie odwrócić wynik; tuż przed przerwą Jugosławii nie uznano bramki po kontrowersyjnej decyzji o spalonym. W drugiej połowie spotkania Urugwajczycy strzelili kolejne trzy bramki, ustalając wynik na 6:1; hat-tricka zdobył José Pedro Cea.

26 lipca 1930 14:45

Argentyna

Monti 20'
Scopelli 56'
Stábile 69' 
Peucelle 80'
Peucelle 85'
Stábile 87'

6:1 (1:0)

Stany Zjednoczone

Brown 89'

Estadio Centenario, Montevideo

Widzów: 60 000
Sędzia: John Langenus (Belgia)

27 lipca 1930 14:45

Urugwaj

Cea 18' 
Anselmo 20' 
Anselmo 31'
Iriarte 61'
Cea 67' 
Cea 72'

6:1 (3:1)

Jugosławia

Sekulić 4'

Estadio Centenario, Montevideo

Widzów: 80 000
Sędzia: Almeida Rego (Brazylia)

 

Mecz o trzecie miejsce

Rozgrywanego w kolejnych mistrzostwach świata spotkania o brązowy medal, w Urugwaju nie zorganizowano. Jednak niektóre źródła, jak np. oficjalny biuletyn FIFA z 1984 roku, błędnie sugerują, iż mecz o trzecie miejsce odbył się, a jego zwyciezcą była Jugosławia, która pokonała drużynę Stanów Zjednoczonych 3:1. Według niektórych źródeł, Jugosławia odmówiła gry z powodu niekorzystnego dla niej sędziowania w półfinale z Urugwajem. W 1986 roku, komitet techniczny FIFA opublikował klasyfikację generalną zawierającą wyniki wszystkich poprzednich mistrzostw świata, w której po przeliczeniu punktów, stwierdzono, że trzecią drużyną świata w 1930 roku były Stany Zjednoczone, a czwartą Jugosławia; od tego momentu FIFA wciąż podaje taki rezultat. W 2010 roku, syn Kosty Hadžiego, szefa delegacji jugosłowiańskiej na mistrzostwa świata w 1930 roku i ówczesnego wiceprezesa Jugosłowiańskiego Związku Piłki Nożnej, stwierdził, że drużyna Jugosławii otrzymała jeden brązowy medal, który Hadži i jego rodzina przechowywali przez 80 lat. Według niektórych źródeł, Jugosławii przyznano trzecie miejsce, ponieważ przegrali w półfinale z późniejszym zwycięzcą turnieju, Urugwajem. Pochodzenie i autentyczność medalu nie zostały jeszcze oficjalnie uznane.

Finał

Po półfinałowych zwycięstwach Urugwaju i Argentyny, obie drużyny zmierzyły się w finale, tak jak miało to miejsce na wcześniejszych Igrzyskach Olimpijskich 1928, kiedy Urugwaj wygrał 2:1 w powtórzonym meczu.

Spotkanie finałowe rozegrano 30 lipca na Estadio Centenario. Na przewóz argentyńskich kibiców z Buenos Aires do Montevideo przygotowano dziesięć statków. Okazało się to być niewystarczające i próbowano przemierzyć La Platę innymi łodziami. Szacuje się, że w podróż wybrało się od 10 000 do 15 000 Argentyńczyków, jednak port w Montevideo był tak oblężony, że wielu z nich nie zdołało nawet dotrzeć do wybrzeża przed rozpoczęciem spotkania. Na miejscu przeszukano kibiców sprawdzając, czy nie posiadali broni. Bramy otwarto o ósmej rano, sześć godzin przed meczem, ale już w południe trybuny były całkowicie wypełnione przez widzów, których liczba wyniosła oficjalnie 93 000. Pomiędzy zawodnikami doszło do nieporozumienia. Drużyny nie mogły zgodzić się w kwestii, czyją piłką rozegrać mecz, zmuszając FIFĘ do interweniowania i zarządzenia, że piłka argentyńska zostanie użyta w pierwszej połowie, a urugwajska po przerwie. W składzie Urugwaju nastąpiła jedna zmiana w porównaniu ze spotkaniem półfinałowym. Castro zastąpił Anselmo, który opuścił mecz z powodu choroby. Monti wystąpił w zespole Argentyny pomimo otrzymanych w przeddzień finału gróźb śmierci. Arbitrem był Belg John Langenus, który zgodził się sędziować zaledwie kilka godzin przed meczem, dostając gwarancję własnego bezpieczeństwa. Jednym z jego wymagań była gotowość łodzi do rejsu z portu najpóźniej godzinę po końcowym gwizdku, na wypadek gdyby potrzebował szybkiej ucieczki.

Gospodarze otworzyli wynik, obejmując prowadzenie po niskim strzale Pablo Dorado z prawej strony boiska. Argentyna zareagowała szybko, wykazując się znakomitymi umiejętnościami w podawaniu piłki. W przeciągu ośmiu minut zdołała doprowadzić do remisu za sprawą Carlosa Peucelle, który otrzymał podanie od Ferreiry i wyrównał. Na krótko przed zakończeniem pierwszej połowy, prowadzący w klasyfikacji strzelców turniejuGuillermo Stábile dał gościom prowadzenie 2:1. Kapitan Urugwaju Nasazzi protestował twierdząc, że Stabile był na spalonym, jednak nie przyniosło to żadnego skutku.
W drugiej części spotkania Urugwaj stopniowo zaczął przejmować kontrolę na boisku. Krótko po tym, jak Argentyna zmarnowała szansę, by podwyższyć na 3:1, Urugwaj zaatakował dużą liczbą graczy i José Pedro Cea zdobył bramkę wyrównującą. Dziesięć minut później gol Iriarte dał gospodarzom drugie w tym spotkaniu prowadzenie, a zaraz przed końcem meczu Castro ustalił wynik na 4:2, przypieczętowując zwycięstwo. Langenus zakończył mecz minutę później. Urugwaj do dwóch złotych medali olimpijskich dołożył tytuł mistrza świata. Jules Rimet wręczył trofeum, nazwane potem jego imieniem, szefowi urugwajskiej federacji Raúlowi Jude. Następnego dnia ustanowiono w kraju gospodarzy święto narodowe, natomiast w argentyńskiej stolicy Buenos Aires tłum obrzucił kamieniami urugwajski konsulat. Tylko jeden zawodnik grający w tym finale, Francisco Varallo (napastnik Argentyny) wciąż żył w roku 2010.

30 lipca 1930 15:30

Urugwaj

Urugwaj

Dorado 12'
Cea 57'
Iriarte 68'
Castro 89'

4:2 (1:2)

Argentyna

Argentyna

Peucelle 20'
Stábile 37

Estadio Centenario Montevideo

Widzów: 93 000
Sędzia: John Langenus (Belgia)

 

Po zakończeniu turnieju, drużyny Francji, Jugosławii i Stanów Zjednoczonych rozegrały w Ameryce Południowej mecze towarzyskie. Brazylia zagrała z Francją 1 sierpnia, z Jugosławią 10 sierpnia, a z USA 17 sierpnia, podczas gdy Argentyna gościła Jugosławię 3 sierpnia.

Ostatni żyjący uczestnik MŚ 30, Argentyńczyk Francisco Varallo zmarł 30 sierpnia 2010.

Strzelcy

8 goli

(Złoty but)

Guillermo Stabile

Guillermo Stábile (Argentyna)

 

5 goli

(Srebrny but)

José Pedro Cea (Urugwaj)

4 gole

(Brązowy but)

Guillermo Subiabre (Chile)
Bertram Patenaude (USA)

3 gole Carlos Peucelle (Argentyna)
Preguinho (Brazylia)
Ivica Bek (Jugosławia)
Peregrino Anselmo (Urugwaj)
2 gole  Luis Monti (Argentyna) 
Adolfo Zumelzú (Argentyna) 
Moderato (Brazylia) 
André Maschinot (Francja) 
Manuel Rosas (Meksyk) 
Bart McGhee (USA) 
Héctor Castro (Urugwaj) 
Pablo Dorado (Urugwaj) 
Santos Iriarte (Urugwaj)
1 gol Mario Evaristo (Argentyna) 
Alejandro Scopelli (Argentyna) 
Francisco Varallo (Argentyna) 
Carlos Vidal (Chile)
Marcel Langiller (Francja) 
Lucien Laurent (Francja) 
Blagoje Marjanović (Jugosławia) 
Branislav Sekulić (Jugosławia) 
Aleksandar Tirnanić (Jugosławia) 
Đorđe Vujadinović (Jugosławia) 
Juan Carreño (Meksyk) 
Roberto Gayón (Meksyk) 
Luis Vargas Peña (Paragwaj) 
Luis Souza Ferreira (Peru) 
Ștefan Barbu (Rumunia) 
Adalbert Deşu (Rumunia) 
Constantin Stanciu (Rumunia) 
James Brown (USA)
Héctor Scarone (Urugwaj)
Źródło: wikipedia

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

Jesteśmy portalem zajmującym się tematyką okołomundialową. Znajdziesz u nas wszelkie informacje na temat byłych, obecnych i przyszłych Mistrzostw Świata.